«արի արի պառվա կազանովա ինչքան էր պարտքդ հինգ հայրյուր հիսուն հազար ահագին աշխատելու տեղ ունես էս էլ մեր կուպեն վամեցեք արի հըն տատի ջան գոհ ես հա բալես ապրես ցավդ տանեմ հիմա որ գնամ տուն էդ դարակի մեջ էդ փողերը կլնի յա կասկածում ես դե լավ ես գանամ որ հասցնեմ էդ բանկի փողերը փակեմ գնա բալես գնա եքա էշա մինչև հիմա հեքիաթներինա հավատում»